prof. dr hab. Jarogniew Broniarz

1913 - 1999

Publikacje: 

-- brak --

Wspomnienie: 

Prof. dr hab. Jarogniew Broniarz urodził się 25 września 1913 roku w Poznaniu, zmarł 5 listopada 1999 roku.
Był absolwentem Gimnazjum ad Sanctam Mariam Magdalenam w Poznaniu oraz studiów na kierunku chemia w Uniwersytecie Poznańskim (1936). Pracował najpierw w Laboratorium Urzędu Celnego w Gdyni (1936-1937), a następnie (1937-1940) w charakterze kierownika laboratorium Chemicznej Fabryki J. Kajewski w Poznaniu. W okresie od 22.08.1940. do 5.05.1945. za udział w wielkopolskiej konspiracji wojskowej (członek Wielkopolskiej Organizacji Wojskowej WOW i Wojskowej Organizacji Ziem Zachodnich WOZZ) więziony był kolejno w Forcie VII w Poznaniu oraz w więzieniach: we Wronkach (14.10.1940.-21.04.1941.) i Berlin-Neukölln, skąd po paru dniach przekazany został do szpitala więziennego Berlin-Alt Moabit, gdzie przebywał do 15.09.1942. Wyższy Sąd Krajowy w Poznaniu (Oberlandesgericht Posen) na sesji wyjazdowej w Berlinie skazał go 2.09.1942. na karę 8 lat obostrzonego obozu karnego za próbę zdrady stanu. Karę odbywał kolejno w więzieniu we Wronkach, a od 17.12.1942. do 5.05.1945. w obozie koncentracyjnym Mauthausen-Gusen (więzień nr 8119/48731).
Po II wojnie światowej był w latach 1945-1964 naczelnym inżynierem Chemicznej Fabryki J. Kajewski w Poznaniu (po nacjonalizacji przemysłu Poznańskich Zakładów Przemysłu Tłuszczowego) oraz pracownikiem naukowo-dydaktycznym Uniwersytetu Poznańskiego (1947-1951) i Politechniki Poznańskiej (1964-1983). Stopień doktora filozofii w zakresie nauk matematyczno-przyrodniczych uzyskał w 1948 roku w Uniwersytecie Poznańskim, a docenta habilitowanego w zakresie technologii chemicznej na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii UAM w czerwcu 1968 roku. Tytuł profesora uzyskał w 1976 roku. W latach 1964-1970 był kierownikiem Zakładu Lekkiej Syntezy Organicznej, a od 1970 roku do przejścia na emeryturę kierownikiem Zakładu Technologii Chemicznej PP. Był pierwszym dziekanem Wydziału Chemicznego P.P. (1968-1977) oraz dyrektorem Instytutu Technologii i Inżynierii Chemicznej P.P. (1981-1983).
Autor wielu prac naukowych opublikowanych w kraju i za granicą z zakresu technologii lekkiej syntezy organicznej. Twórca poznańskiej szkoły naukowej środków powierzchniowo czynnych, wychowawca 3 profesorów i wielu doktorów do dnia dzisiejszego szkolących kolejne kadry dla nauki i przemysłu.